By Aranka

Ik en mijn dyslexie

Posted on: 15 november 2010

Lezen, schrijven en spellen is voor bij altijd al een groot probleem geweest. Ik moet altijd eerst 10 keer iets lezen voordat ik het eindelijk snap. Of denk dat ik het snap en dan uiteindelijk bedoelen ze iets heel anders, maar dan heb ik het gewoon verkeerd begrepen. Hard op lezen gaat bij mij in slakken tempo. En spellen is absoluut niet mijn sterkste kant. Op de basisschool dachten ze gewoon altijd dat ik het niet kon of geen zin in had. Maar toen ik naar het voortgezet onderwijs zat vermoedden ze dat ik misschien wel last van dyslexie zou hebben. Daarom heb ik test laten doen en daar kwam uit dat ik zware dyslexie heb.

Maar wat is dyslexie nou precies? Dyslexie is een grieks woord en betekend beperkt woord. Met andere woorden dus woordblindheid. Dit heeft vooral te maken met de talen. Waarschijnlijk is dyslexie erfelijk bepaald.

Ik heb hier dus behoorlijk last van (misschien hebben jullie het wel gemerkt in mijn artikelen dat er spelfouten in zitten, ik probeer er zoveel mogelijk aan te doen om het te voorkomen maar soms zie ik het gewoon echt niet). Op school heb ik gelukkig allemaal mogelijk heden om het minder te laten lijken. Ik mag bijvoorbeeld toetsen op de laptop maken met spellings controle, vergroot schrift en een daisy speler met het examen.

Ik heb heel erg veel moeite met alle talen. Niet erg handig dat ik een profiel heb met Nederlands, Duits en Engels. Ik heb dan ook grote spijt dat ik Duits als bijvak heb gekozen want ik kan het gewoon echt niet. Alles lijkt op elkaar en ik kan niet echt verbanden leggen tussen de woorden en grammatica heb ik al helemaal moeite mee. Ik heb dit jaar examen en ik zie hier echt verschrikkelijk tegen op. Begrijpend lezen is echt mijn dieptepunt. Ik snap meestal helemaal niks van een tekst, nouja in grove lijnen snap ik het maar als ik er een onderwerp of moet kijken welke alinea bij wat voor een onderwerp past zit ik met mijn handen in het haar, want ik kan daar echt niet achter komen. Nu zeggen ze dat oefenen de beste oplossing is maar ik vraag me af of dat bij mij wel zin heeft.

Met spellen gaat het altijd wel redelijk goed want ik leer opzich wel snel. Als iemand zegt ” nee dat moet je zo schrijven ” dan onthoud ik dat meestal en maak niet meer dezelfde schrijf fout. Wel heb ik heel erg veel moeite met d’s en t’s. Ik weet soms echt niet of het met dt, d, dubbel d of t moet etc.

Ik zelf vind het helemaal niet erg dat ik dyslexie heb want ik heb het geaccpeteerd en het is absoluut niet een erge ziekte of iets dergelijks. Het is soms vervelend maar dat moet ik dan maar accpeteren, zo is het dan maar.

Heb je zelf ook dyslexie en vind je dat erg vervelend of juist niet?

Advertenties

1 Response to "Ik en mijn dyslexie"

Ik heb zelf ook dyslexie. Gelukkig heb ik het niet heel erg en ligt mijn probleem voornamelijk bij de d’s en t’s. Ik heb er dan ook lang over getwijfeld om een blog te beginnen (ook al is hij in het engels) maar besloot om toch door te zetten. Daarom vind ik het ook zo goed dat jij dit gewoon gedaan hebt. Je hebt een hele leuke blog en het maakt mij niet veel uit dat je spelfouten maakt. Mochten mensen hier anders over denken dan moet je maar bij jezelf denken: deze mensen zijn het niet waard dat ze over zoiets stoms vallen.

Ga zo door!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Blog Stats

  • 64,547 bezoekers

Bloglovin’

bloglovin Free Web Stats

Populaire berichten

%d bloggers liken dit: